Een paar weken geleden reed ik mijn Gentse straat in, waar ik een hoopje afval zag staan, het werk van sluikstorters helaas. Toch scant mijn oog dan altijd even of er niks herbruikbaars meer tussen zit. Tussen de hoop afval bleken twee houten strandstoelen te zitten waar enkel de stof van kapot was.
Meteen besloot ik de bij het afval gezette stoelen een tweede leven te geven.
De grootste zoektocht was de strandstoelstof, dit is stof van 43 cm breed die specifiek voor strandstoelen wordt gemaakt en blijkbaar zowat nergens meer wordt geproduceerd.
Bij 'de Kilotex' vond ik nog een restje prachtig blauwwit gestreepte strandstoelstof, voor de spotprijs van 6 euro per meter. Ziehier de na-foto:
En zo vond ik de stoelen:
Na de Bernadette voor Leen, eentje voor mezelf.
In
mijn lessen worden ook vaak Bernadettes gemaakt, het is een ideaal
project voor beginners. Alle basistechinieken zitten erin en ze kunnen
met vrij grote zekerheid de lessen afronden met een draagbaar en
afgewerkt exemplaar. één van de deelneemsters maakte dit model in deze groene wol. Ik paste hem eens en was verkocht. Ik ging dus dezelfde wol halen (bij Dumpie) en breien maar. Op een paar dagen was alles gebreid en kon ik me weer verliezen in het vervelende werk van aan elkaar mazen. Maar ik zette door en op een kleine week was hij af en draagbaar.
In deze tijden, waarin het hart soms koud is, is het belangrijk van buitenaf een beetje warmte te krijgen. Dus ook in de kleren die we aandoen, een sjaal uit heerlijk zachte alpacawol kan daarbij een beetje helpen.
De wol kocht ik, net zoals zij deed bij de vorige versie, bij Julija's shop. Ik ben een echte nul in breien, al mijn skills leerde ik van blogmaatje Lien. Het is een heel goed beginnersprojectje. Je breit met twee draden tegelijk, enerzijds is dat voor een beginner wel een uitdaging, anderzijds zorgt dat ervoor dat het wel echt vooruit gaat. Hoewel ik dat laatste een beetje moet nuanceren... Ik begon er in juni 2015 aan, om tegen het jaareinde eindelijk klaar te zijn. Met het komen van de zomer verminderde de breigoesting, pas tegen de herfst vloog ik er echt in.
De lente is nog niet voor meteen, maar in afwachting ervan heb ik het heerlijk warm met de alpaca sjaal.
Eind december was er de jaarlijkste uitstap met Boho naar Amsterdam. Een hele dag shoppen met focus op naai- en breiwinkels.
Dit jaar stond op de lijst een nieuwe breiwinkel Stephen & Penelope, Katrien van Boho benadrukte nog eens dat ik hem zeker moest bezoeken, echt de moeite.Blogmaatje Leen was mee, maar omwille van een koopstop bij haar werden de naaiwinkels overgeslagen en kwamen we al snel in de winkelstraten met kleding en interieurspullen. En voor we het wisten waren we een paar uur verder, zonder enige wol gezien te hebben. We herpakten ons en gingen op zoek naar Stephen & Penelope. En wat blij dat we dat deden! Een hippe wolwinkel zoals ik er één mis in Gent. Met massa's kwaliteitsvolle wol, verschillende merken, bekende en minder bekende.
Ik vind het altijd riskant om wol te kopen in het buitenland, want wat als je tekort komt, dan zit je daar met een trui van 5 cm te kort? Maar ik wou wel graag wol kopen, een sjaal dan maar, niet erg als die wat te kort was, bovendien werd me verzekerd dat er online kon bijgekocht worden, als mijn kleur nog niet op was tegen dan uiteraard. Het zat al even in mijn hoofd om een groene sjaal te maken, ideaal dus.
Ik vroeg hoeveel bollen in nodig zou hebben voor een sjaal in patentsteek. Ik koos voor een donker groene wol van Cascade yarns. Het winkelmeisje vroeg of ik één of tweekleurige patent wou doen. "één" zei ik! Maar eenmaal buiten bleef de vraag in mijn hoofd spoken, moest ik mezelf eens niet uitdagen, een éénkleurige patent heb ik ondertussen wel al vaak toegepast. Terug naar binnen dan maar, Leen besloot de twee bollen groen over te kopen en er nog twee bij te kopen om zelf een sjaal te maken. Ik nam er nog twee in een grijsblauw bij.
Eénmaal thuis bleek de tweekleurige patent niet het effect te geven dat ik wou. Er werd geprobeerd en geëxperimenteerd met steken en de combinatie van de twee kleuren. Om uiteindelijk tot dit resultaat te komen: een boordsteek 1/1 met het middenstuk in het groen en de uiteinden in blauw.
Ongeveer een jaar geleden vond ik
prachtige witte stof met een vleugje glitter op een garageverkoop in Gent. De
vrouw des huizes was hobby-naaister geweest maar stond al even op non-actief,
de man des huizes een fervent rommelmarktganger maar nu de kinderen het huis
uit waren was het huis te groot en werd het verkocht. Nu moesten ze enkel nog
alle inboedel van de hand doen.
Als fervent rommelmarktganger ging
ik er naartoe met een paar vriendinnen. Er waren echte schatten te vinden,
waaronder een prachtige kindernaaimachientje van Ma Cousette, in perfecte
staat. Maar behalve de prachtige stuks was het vooral een reality check, dat ik
moest stoppen met kopen als ik op mijn oude dag niet met een soortgelijke
inboedelverkoop wou eindigen. Op de prachtige zomerdag dat het was, lag de
tuin vol met stof, een eettafel lag volgestapeld met doosjes vol knopen, een
garagebox vol met alle mogelijke naaitoebehoren. Waar ik 1 doosje met
stiknaalden heb, was er daar een megadoos met tientallen doosjes naalden voor
handen. Overdaad dus. Enkel wat ik echt echt wilde, dat mocht ik kopen van
mezelf, zo sprak ik mezelf streng toe. En zo kocht ik naast het Ma Cousette
naaimachientje nog een kartelschaar, wat patroonpapier, breinaalden en de witte
feestelijke stof.
Er was maar een half metertje over, dus ik wist lang niet
goed wat ermee te doen. Tot ik in de stoffenkast de combinatie zag met een
grijze sweaterstof, ook al met een vleugje blingbling. Een typische sweater met
een oersimpel rokje, dat ‘sjiek’ wordt door de stof van het rokje.
Ik nam mijn basismodel voor een
aansluitend rokje gemaakt in de naailes, en maakte een sweater met
raglanmouwen. De mouwen rolde ik om (wel netjes afgewerkt zodat de naad naar
binnen zit), aan de hals maakte ik een belegje en de onderkant werd afgewerkt
met een boord. Ik twijfelde eerst nog om aan de hals iets te verwerken van de
stof van het rokje, maar uit angst voor het deux-pièce gevoel deed ik dit toch
maar niet.
Het rokje werd gevoerd en kreeg
een blinde rits in de zijnaad. Heel eenvoudig, en snel klaar, echt iets
voor mij dus!
