Zijdelings: blouse uit zijde

De trouwe volgers van deze blog weten wel dat ik fan ben van de zijde die ze bij de Italiaanse webshop Supercut verkopen. Hier en hier maakte ik al blouses met zijde bij Supercut gekocht, elke keer van fantastische kwaliteit. In Belgische stoffenwinkels vind ik zelden pure zijde voor een betaalbare prijs, Supercut zit dichter bij de Italiaanse bron en kan hierdoor wel betaalbaar zijde inkopen. Toen ik voor mijn verjaardag een bon kreeg bij Supercut (mijn niet-naaiende vriendinnen kennen me goed) kocht ik een metertje zijde.  

Ik maakte een mega basic blouse, meer basic kan denk ik niet, onder het motto less is more laat ik de stof voor zich spreken. Omdat de stof een beetje doorkijk is werkte ik af met een bies en liet ik de beleggen voor wat ze zijn.



Deze zijde is ondertussen uitverkocht, maar het aanbod blijft groot.



Something new, something blue

Iedereen heeft wel van die half afgewerkte projectjes die na een tijdje op de stapel 'onafgewerkt' belanden. Ikzelf ben de niet zo trotse eigenaar van een behoorlijk stapeltje. In het voorjaar ging ik nog eens door dit stapeltje, om te zien waarvan ik iets kon maken. Ik vond een kleedje in jeansstof terug, dat er een tweetal jaar geleden belandde.  

Onder het motto 'niks gaat verloren' knipte ik in februari de mooie zelfkant van de stof waarmee ik dit rokje maakte om ooit nog eens als lintje te gebruiken. De onafgewerkte jurk en het lintje kwamen samen in mijn hoofd, en zo ging ik aan de slag om de jurk die eigenlijk enkel nog afwerking nodig had uit elkaar te halen, om er in de taille het lintje tussen te naaien. 

Het patroon is een basispatroon uit de naailes, waar ik iets te hevig knippend de hals van aanpaste. Iets te diep naar mijn zin dus om het zedig te houden (voor de foto trok ik het een beetje hoger dan het eigenlijk vanzelf valt). Maar goed, zo heb ik er een bijzonder luchtig zomerjurkje bij.

De stof komt van bij Cobby's in Drongen (bij Gent). Het is lichte katoenen jeansstof, en zoals bijna alle stoffen bij Cobby's voor een paar euro per meter een echt koopje.

En tijdens het foto's maken maakte ik nog een vriendje… 

Stof: Cobby's

Lintje: de zelfkant van dit rokje

Sandalen: Sézane

Een combinaison, gelijk ze zeggen

Ongeveer een jaar geleden vond ik prachtige witte stof met een vleugje glitter op een garageverkoop in Gent. De vrouw des huizes was hobby-naaister geweest maar stond al even op non-actief, de man des huizes een fervent rommelmarktganger maar nu de kinderen het huis uit waren was het huis te groot en werd het verkocht. Nu moesten ze enkel nog alle inboedel van de hand doen.

Als fervent rommelmarktganger ging ik er naartoe met een paar vriendinnen. Er waren echte schatten te vinden, waaronder een prachtige kindernaaimachientje van Ma Cousette, in perfecte staat. Maar behalve de prachtige stuks was het vooral een reality check, dat ik moest stoppen met kopen als ik op mijn oude dag niet met een soortgelijke inboedelverkoop wou eindigen. Op de prachtige zomerdag dat het was, lag de tuin vol met stof, een eettafel lag volgestapeld met doosjes vol knopen, een garagebox vol met alle mogelijke naaitoebehoren. Waar ik 1 doosje met stiknaalden heb, was er daar een megadoos met tientallen doosjes naalden voor handen. Overdaad dus. Enkel wat ik echt echt wilde, dat mocht ik kopen van mezelf, zo sprak ik mezelf streng toe. En zo kocht ik naast het Ma Cousette naaimachientje nog een kartelschaar, wat patroonpapier, breinaalden en de witte feestelijke stof.

Er was maar een half metertje over, dus ik wist lang niet goed wat ermee te doen. Tot ik in de stoffenkast de combinatie zag met een grijze sweaterstof, ook al met een vleugje blingbling. Een typische sweater met een oersimpel rokje, dat ‘sjiek’ wordt door de stof van het rokje.

Ik nam mijn basismodel voor een aansluitend rokje gemaakt in de naailes, en maakte een sweater met raglanmouwen. De mouwen rolde ik om (wel netjes afgewerkt zodat de naad naar binnen zit), aan de hals maakte ik een belegje en de onderkant werd afgewerkt met een boord. Ik twijfelde eerst nog om aan de hals iets te verwerken van de stof van het rokje, maar uit angst voor het deux-pièce gevoel deed ik dit toch maar niet.

Het rokje werd gevoerd en kreeg een blinde rits in de zijnaad. Heel eenvoudig, en snel klaar, echt iets voor mij dus!