Something new, something blue

Iedereen heeft wel van die half afgewerkte projectjes die na een tijdje op de stapel 'onafgewerkt' belanden. Ikzelf ben de niet zo trotse eigenaar van een behoorlijk stapeltje. In het voorjaar ging ik nog eens door dit stapeltje, om te zien waarvan ik iets kon maken. Ik vond een kleedje in jeansstof terug, dat er een tweetal jaar geleden belandde.  

Onder het motto 'niks gaat verloren' knipte ik in februari de mooie zelfkant van de stof waarmee ik dit rokje maakte om ooit nog eens als lintje te gebruiken. De onafgewerkte jurk en het lintje kwamen samen in mijn hoofd, en zo ging ik aan de slag om de jurk die eigenlijk enkel nog afwerking nodig had uit elkaar te halen, om er in de taille het lintje tussen te naaien. 

Het patroon is een basispatroon uit de naailes, waar ik iets te hevig knippend de hals van aanpaste. Iets te diep naar mijn zin dus om het zedig te houden (voor de foto trok ik het een beetje hoger dan het eigenlijk vanzelf valt). Maar goed, zo heb ik er een bijzonder luchtig zomerjurkje bij.

De stof komt van bij Cobby's in Drongen (bij Gent). Het is lichte katoenen jeansstof, en zoals bijna alle stoffen bij Cobby's voor een paar euro per meter een echt koopje.

En tijdens het foto's maken maakte ik nog een vriendje… 

Stof: Cobby's

Lintje: de zelfkant van dit rokje

Sandalen: Sézane

Zwart met zilveren stipjes

Via de naailes kocht ik deze stof van Terre Bleue aan. Stoffen genoeg in de kast, dat is het probleem nooit, maar deze stof was toch net iets feestelijker dan wat ik in mijn voorraad had.

In de naailes gaat het dit jaar over raglan en mini-raglanmouwen. Deze jurk is er eentje met mini-raglan. De halslijn naaide ik eerst gewoon, maar bij een passessie werd de schaar erin gezet.

De stof valt redelijk stijf, dus er zat niet veel meer in dan een recht modelletje. De naad  aan de borstneep die ik normaal altijd dien te stikken verwerkte ik nu in de raglan. Zo bekom ik een schuine naad, eens iets nieuws. 

Hier wat meer detail van de hals, nadat ik de foto's zag ging ik toch nog eens aan het strijken.

Communieseizoen voor durf-het-zelvers

Het metekindje in Canada waarvan eerder al sprake deed vorig jaar haar communie. Dat diende in stijl te gebeuren, dus werd meter ingeschakeld om een jurkje te maken.

Met nieuwjaar kwam ze op bezoek, de maten werden zorgvuldig opgenomen en we keken samen in boekjes wat ze mooi vond. Het jurkje moest meteen goed zijn, want in mei 2014 vloog ik over met het jurkje in mijn handbagage, 1 dag later moest het aan dus verstellen was geen optie.

Het bovenlijfje werd gemaakt naar het patroon uit Stof voor  Durf het Zelvers 1. Het ziet er gesofisticeerd uit maar het is heel eenvoudig en duidelijk uitgelegd. Het rokdeel werd op basis van een patroon uit het eerste boek van Griet wat wijder gemaakt en er werd geplooid.

De stof vond ik bij In Den Beer in Harelbeke. Echt veel ruimte om mij te laten gaan in de stofkeuze was er niet, want Canadeesjes doen hun communie in het wit.

En hier zien jullie dat het metekindje er blij mee was!

Zwart - wit

De trend van zwart-wit kledij gaat al even mee. En dan springt een mens al eens op de kar. Als ik het draag vragen mensen zich vaak af of hoe het in elkaar zit, is het een rok en een bloes of eerder een kleed? Voor diegenen die hier nieuw zijn en het nog niet weten, af en toe ga ik nogal graag voor de makkelijkste weg: de boel aan elkaar naaien gaat sneller dan wanneer je twee stuks moet afwerken, een kleed it is.

Helemaal zelf kwam ik niet op het idee, ik tekende het patroon in de naailes na op basis van een kleedje in de zomercollectie 2013 van Comptoir des cotonniers.

De witte stof vond ik op een verkoop in Waregem. Het heeft een zijde-achtige look maar is wellicht polyester. Niet de vlotste stof om mee te naaien. Ik ben blij met hoe het valt, maar de stof sprong tijdens het naaien alle kanten op. Lostornen zat er niet in, anders bleven er kleine gaatjes in de stof. Nog een tip voor het naaien in delicate stoffen: altijd een fijnere naald gebruiken, ik gebruik naald nummer 70. Anders heeft de stof neiging tot samentrekken.De zwarte stof heeft een lichte geweven structuur en vond ik bij Stoffenidee in Gent.

 

Emma meets Marie

In de wintereditie van La Maison Victor staat de Emma jurk, die ongetwijfeld op veel eindejaarsfeesten te zien was.
Ik maakte ook een versie voor de feestdagen, met stof van de in Frankrijk behoorlijk populaire Aime comme Marie.
Enkele maanden geleden bracht de ontwerpster van onder andere naaipatronen een reeks van stoffen uit: katoen, tricot en doorstikte stof met een gouden ananasprint in verschillende kleuren. Ik had toch al een bestelling lopen bij Supercut dus daar bestelde ik meteen ook de blauwe katoenen versie, nog steeds verkrijgbaar. Ik zag op Instagram dat hier ook ieder moment een verse lading verwacht wordt. 

In het patroon van La Maison Victor gebruiken ze op de schouders een andere stof, omdat de ananasstof nogal druk is vond ik dat niet nodig. Als extraatje naaide ik met de hand een gouden paillettenlint op het schouderdeel. Het lint vond ik bij Perfecta.

Globaal genomen ben ik tevreden van het patroon en de beschrijving. Ik naaide wel 1 maat kleiner dan de maat die ik op basis van de matentabel zou moeten nemen. Door het patroon zelf na te meten was ik zeker van mijn stuk. Doordat de jurk achteraan open gaat was het niet nodig om, zoals het patroon voorschrijft, er een blinde rits in te steken. Een blinde rits in de zijnaad naaien is niet mijn favoriete bezigheid dus ik raad jullie aan eens te checken of je er zo niet in kan, veel kans van wel!

Ik had al her en der gezien dat het décolleté behoorlijk diep viel, sommige gingen creatief aan de slag om het wat zediger te houden, maar daardoor was ik wel gewaarschuwd en paste ik het patroon aan zodat het een paar cm minder diep komt.
Al bij al was het best makkelijk om te maken (niet echt moeilijkheidsgraad 3 dus) en het paste zonder grote aanpassing, altijd fijn!

Doordat ik maar 1,5 meter stof had en niet de nodige 2m maakte ik een fronsrok in plaats van de voorgeschreven plooirok.

De knoopjes vond ik nog in de kast.

Silver linings

Zoals sommigen wel al opvingen vanop een aantal blogs, bijvoorbeeld hier, ligt in de winkel van de Gentse Jo De Visscher een boek met staaltjes uit haar vorige collecties waar je naar hartelust uit kan gaan kiezen.

Ik ben een behoorlijke fan van haar stofjes, en koos vorig jaar deze stof die een klein beetje meerekt voor een jurk. Daardoor moest er geen rits in het kleedje komen, wat altijd mooi meegenomen is!

Een kleed met mouwen, want zo is het ook lekker warm en draagbaar in de winter. Het voor-en achterpand werden in twee geknipt en er werd een zilveren paspellintje tussen gestikt. Ook aan de mouwen deed ik hetzelfde.

Achteraf gezien zitten de mouwen wat te laag, op het patroon werd dat dan ook aangepast. 

Ik maakte ook nog een bijpassend gilet, uit lichtgrijze joggingstof met een zilveren spikkeltje. Het model werd nagetekend van een gekocht vestje. Het is niet gevoerd, maar afgebiesd met een  biesje van bij Perfecta.

Stof jurk: Jo De Visscher
Paspel: De Stoffenkamer
Stof gilet: stoffenverkoop Waregem
Bies: Perfecta Deinze

Black and gold

Zoals in een vorige blogpost al gezegd, tijd voor de wintergarderobe!

In den Beer vond ik een jaar geleden dit zwarte stofje, uit viscose gemaakt, waardoor het beter valt dan vb. de vaak wat stijver vallende katoen.

Het patroon is een aanpassing van het basismodel uit de naailes, ik ging voor instant resultaat en dus geen gedoe met mouwen insteken maar een aangeknipte mouw. Om toch net niet met een 'patattenzak' rond te lopen stak ik er aan de taille een elastiekje in. 

En om er toch net nog iets meer van te maken: twee insteekzakjes.

Stof: In den beer

De laatste zomerjurk

We zijn bijna klaar voor herfstachtige dagen, hoewel er daar deze week nog niet veel van te merken viel. Om ook deze week aangepast kleren te hebben naaide ik een laatste zomerjurkje:

De stof komt vanop een fabrieksverkoop in Waregem, het witte paspellint is geplastificeerd en kocht ik enkele jaren geleden op het Stoffenspektakel. Het paspellint werd aan de mouwen en aan de taille genaaid. Bovenstuk werd aansluitend gemaakt, de rok erop gerimpeld. 

Gig van La Maison Victor

La Maison Victor hoef ik hier wellicht niet voor te stellen. Voor diegenen die het niet kennen: het is een heerlijk naaitijdschrift, vergeet de oubolloge Burda's van deze wereld. 
Een lap rode stof die ik al jaren liggen had werd hiervoor verknipt, geheel origineel in net dezelfde kleur als in het La Maison Victor tijdschrift... Aan een goed concept moet niet altijd veel veranderd worden, al klinkt dat misschien een beetje flauw.

Iets minder platgetreden is het riempje, in de vorige blog was ik al lyrisch over de riempjesbenodighedenhemel op deze wereld, La droguerie in Lille. Ook voor dit riempje werd een zorgvuldige keuze gemaakt uit een immens aanbod van benodigheden. Een tang en wat lijm deden de rest: 

`

Stof: Stoffen Artevelde Gent
Riempjesbenodigheden: La droguerie, Lille

De zon in een jurk

Toen ik dit vrolijk geel stofje in een stoffenuitverkoop tegen kwam twijfelde ik niet. Een oud laken moest eraan geloven zodat het bovenstuk een wit strookje kreeg als afwerking, en er werd een eenvoudig rimpelrokje aangezet. 
Een riempje werd ook nog gezocht, daarvoor kan ik jullie allen een uitstap naar Lille aanraden! Daar bevindt zich namelijk een van de meest fantastische en complete winkels als het op knopen, lintjes, paspels, benodigdheden voor riempjes,... aankomt: La droguerie. 

De service is indrukwekkend, ongelofelijk hoe iedere verkoopster het assortiment van de sjokvolle winkel kent en advies met veel kennis van zaken geeft. Handig is wel een mondje Frans, maar met de betere gebarentaal kom je ook al ver :).

Riempje: benodigdheden bij La droguerie
Stof: uitverkoop stoffenwinkel in Knesselare
Wit tussenstukje: oud laken