Blanco Bernadette

De Bernadette, het is een klassieker ondertussen. Iedereen draagt hem tegenwoordig, alle leeftijden, alle kleuren, alle maten en alle kwaliteiten.

 Het werd tijd dat ik me er ook eentje aanschafte. Een zelfgemaakte uiteraard.
Trouwe lezers kunnen al raden waar ik me de wol aanschafte. Drie draden mohair; twee gebroken wit, één wit met een gouden glitter in. Het leek me verstandig om voor iets sober te kiezen, daar deze trui oversized is én met drie draden gebreid wordt kruipt er heel wat wol en dus heel wat geld in. Je kan dan maar beter voor een tijdloos kleur gaan bedacht ik me.

Ondanks het feit dat dit zowat het snelste en makkelijkste trui-patroon is dat er bestaat, duurde het toch meer dan een half jaar voor ik hem afhad. Er was twijfel, of mijn klein lijf wel bij zo'n grote trui past, of mijn huid wel bij dit wit past. Een hele zomer uitstel, en toen kwam Leen polsen of ik ook een Bernadette voor haar wou maken, want ze vond de mijne (of toch de drie lappen die ik toen al had) zo mooi. En zo werd Leen eigenaar van dit wit exemplaar.

Het patroon kreeg ik bij Dumpie bij de aankoop van de wol, ik paste hem lichtjes aan. Zo werd hij iets kleiner dan voorzien in het oorspronkelijke patroon. Ik ben grote fan van oversized, maar te is te.

Ook zin om een trui te breien? Of weet je hoe er één te breien maar niet hoe hem in elkaar te zetten? Bij Boho geef ik deze winter de cursus 'breien op maat'. Wie al een klein beetje brei-ervaring heeft, kan zich inschrijven om ook een Bernadette of een trui, muts, sjaal, babydeken of ... naar keuze te maken.
En voor wie nog geen breiervaring heeft, is er de cursus 'breien voor beginners'.

Wist je dat er ook breipatronen in La Maison Victor staan?

Dat La maison victor een populair tijdschrift is bij naaisters is gekend, bloggenoot Leen is abonnee en maakte al een hoop mooie stuks. Elke editie stuurde ze me foto's van de breimodellen die er in staan: 'Mooi! Ook maken!'
En zo begon ik aan de Celeste sjaal.

Ik kocht voor één keer de wol zoals voorgesteld in het patroon, de prachtige Kidsilk Haze van Rowan. Ik ging voor de combinatie grace en rosse, gekocht bij Stoffenidee. De samenstelling van mohair en zijde maakt deze wol super zacht, perfect voor een sjaal dus.

Ik liet wel de ajour-gaatjes achterwegen, ik heb het niet zo voor ajour. Zo werd het een heel simpel model om te breien, gewoon alles rechts. Enkel opletten dat ik op tijd van kleur wisselde.

Ik vind La Maison Victor een heel leuk tijdschrift. De breipatronen die er in staan zijn vaak helemaal mijn ding, sober en stijlvol. Het boekje is mooi vormgegeven en de patronen zijn duidelijk en goed uitgewerkt. Maar ook een paar minpuntjes. Zo staat er in het oorspronkelijk patroon dat je van elke kleur 100 gram nodig hebt. Acht bollen dus in het totaal, elk aan 14 euro de bol. Prijzig sjaaltje! Gelukkig behield het kritische oog van mijn mama me ervan onmiddellijk zoveel te kopen. Uiteindelijk bleek ik met 2,5 bol per kleur voldoende te hebben. Ondertussen hebben ze in het online patroon de aantallen ook aangepast zag ik.
Ook het patroon was niet helemaal juist, als ik het patroon had gevolgd zoals beschreven in het tijdschrift had ik een sjaaltje van slechts een meter lang gehad. Al zal het feit dat ik geen ajour gaatjes maakte mijn sjaal ook wel wat korter hebben gemaakt. Spijtig van deze slordigheidsfoutjes, maar het zal me zeker niet weerhouden om opnieuw een patroon uit dit tijdschrift te maken.

Het is een fragiele sjaal, ergens blijven aan hangen zorgt onmiddellijk voor grote haken, en daar zit er net iets te veel werk (en geld!) voor in. Bijgevolg draag ik hem niet super vaak, het is een gelegenheidssjaal.