Liefdesdeken

Op 30 juli trouwde één van mijn beste vriendinnen Lisa. En wat is er een gepaster cadeau voor deze gelegenheid dan een zelf gebreid deken?

Ik wou iets tijdloos en toch modern. Op Ravelry vond ik een heel mooi babydeken: de Dean's Blanket. Ik moest dus nog wel wat omrekenen, want ik wou een groot volwassen deken, waar ze met twee onderkunnen. Ook de boord deed ik anders. Onder- en bovenaan maakte ik een boord in ribbelsteek, maar aan de zijkanten werkte dit niet, alles ging omkrullen. Ik probeerde verschillende soorten boorden; ribbels, rijstpap en zelfs geen boord, maar wat ik ook deed, het bleef krullen. Dan maar een krulboord.
De steek is heel eenvoudig, maar ik vind het zo een leuk effect. Ondank het feit dat ik je deze steek tegenwoordig overal tegenkomt kan ik nergens vinden hoe hij wordt genoemd.

 

Dekens breien, het is een hele klus. Enerzijds vind ik het heerlijk om maanden met hetzelfde project bezig te zijn. Omdat in het hele brei-proces, ik het breien zelf het leukste vindt. Patronen zoeken en uitproberen, de perfecte naalddikte zoeken, om nog maar te zwijgen van alle stuks op het einde in elkaar te zetten, zijn zeker niet mijn favoriete bezigheden. Een deken is dus ideaal, want eens het hele zoekproces achter de rug is ben ik voor maanden zoet én er is amper afwerking nodig.Ik begon er wel goed op tijd aan, ergens in januari. Na vijf maanden was hij klaar, net op tijd voor de trouw. Dat verklaart ook onmiddellijk waarom het hier zo stil was op de blog, de voorbije maanden.

 Aan de bovenste rand liet ik twee bobbels achterwegen om de initialen van het koppel op te mazen.

De wol komt uiteraard weer van bij Dumpie. 35 bolletjes heerlijk zachte Kasjmier. 

Wit & warm 2

En ook dit winters project is af geraakt: het tv-dekentje voor bloggenootje Leen.

 

Wol en patroon werden door haar gekozen. Het garen is een witte kasjmier en kochten we (natuurlijk) bij Dumpie's Wolhuis. Ik hielp haar een keuze maken uit de vele mogelijkheden van patronen door verschillende proeflapjes te breien. Het leek me ideaal er een wederkerend motief in te steken, simpel en sober maar toch iets speciaals. En bij voorkeur iets dat langs beide kanten een mooi effect geeft, dus geen kabels of verschillende kleuren.
Leen koos er uiteindelijk deze uit, een afwisseling van ruiten in voor en achterkant van tricot- en rijstpapsteek.

Het werd een heel groot deken, je kan er makkelijk met twee onder liggen. Gelukkig ben ik al een stuk ervarener in het breien van dekens dan bij mijn eerste witte deken en ging het dus goed vooruit, al heb ik er toch enkele maanden werk aan gehad.

Nog drie projecten te gaan!

Bolletje kerst

Met kerst voor de deur kon ik het toch niet laten om me eens te wagen aan het breien van een kerstbal. Ik vond een patroontje in dit boek. Een leuk boek dat heel veel verschillende patronen verzamelt. Het deed me zin krijgen er zelf eentje te maken. De basis van alle ballen is hetzelfde, maar met het figuurtje op de bal kan je alle kanten uit.

Het zag er allemaal makkelijk uit, zo met die telraampjes in het boek. Maar wat heb ik gevloekt. Je begint met vijf kleine naalden met slechts twaalf steken op, die naalden vlogen dan ook echt alle kanten uit. Maar geleidelijk aan neemt het aantal steken toe, wat het iets makkelijker maakt. Ook werd ik meer ervaren in het hanteren van alle naalden en steken. Het resultaat mag er zijn, maar laten we eerlijk zijn, fotograaf Maaike heeft haar werk goed gedaan.

Wit & warm

Grote koukleum die ik ben, ben ik een grote fan van tv-dekentjes. Van de typische fleece tv-dekens gaat mijn haar van de elektriciteit alle kanten op staan. Een zelf gebreid dekentje is dus een heerlijk alternatief.

Een deken breien dat groot genoeg is om er helemaal onder te kruipen is heel veel werk. Maanden kan ik daar mee bezig zijn. Je kan dat saai noemen, zo elke avond aan hetzelfde breien, maar ik vind dat vooral rustgevend.
Ik heb ondertussen al een behoorlijke collectie, ik toonde hier al enkele van mijn dekentjes, en er komen er ongetwijfeld nog.

Dit is de eerste deken dat ik ooit breide. Een simpel wit deken met grote vierkanten, afwisselend voor en achterkant van tricot. De wol is van een grote koon die mijn mama ooit in Ierland kocht, pure schapenwol in zijn natuurlijke kleur.
Zoals je ziet op de foto was ik nog niet ervaren genoeg om elk vierkant even groot te krijgen. Sommige vierkanten zijn dus meer rechthoeken, sommigen zijn groot, anderen klein. Maar ach, zolang het maar warm is.

Table for three: DIY

Grote fans van 101 woonideeën die we zijn, durven we al eens iets uitproberen uit hun vele ideeën. Zo ook deze multifunctionele tafeltjes.


Toegegeven, in meubels maken zijn we minder thuis dan in naaien en breien. We kregen dan ook hulp van een handige vader, die het zaag-en boorwerk voor zijn rekening nam.
Met restjes verf maakten we er elk onze eigen versie van. En ook qua functie gaven we er een andere invulling aan.

Het tafeltje van Leen:

Hier het tafeltje van Lien:

Bij Leen dient het uitschuifbare tafeltje als salontafel. Bij Lien staat hij naast haar bed als nachttafeltje. Op de foto’s zie je een opgeruimde versie, normaal gezien gaan ze verscholen onder afstandsbedieningen, boeken, juwelen en prullen.

We vinden het dan ook heel jammer dat 101 woonideeën er binnenkort mee ophoudt, in december verschijnt de laatste uitgave. Blijkbaar zijn er te weinig trouwe lezers, helaas, want het is het enige woonblad waar er zoveel ideeën in staan om zelf te maken. Hopelijk blijft de site met tientallen DIY-projectjes nog lang online staan!

Cocoon kussens

Kussens zijn altijd een leuke manier om je interieur een beetje op te fleuren, of aan te passen aan het seizoen. En een ideale manier om breitechnieken te oefenen. Het groene kussen maakte ik ooit als oefening van mijn eerste kabels.
Het grijze kussen maakte ik als voorbeeld voor de lessen bij Boho. Een simpel model met vier blokken tricotsteek, maar door de wol met reliëf van de Veritas heeft het toch een speciaal effect.

 

 

 

Voor de kleur vond ik inspiratie bij konijn Lumi.

Still counting

Een schapendekentje voor baby Arthur.

 

Geïnspireerd op het schapendekentje uit het boek Precies knit blankies for baby kwam ik tot het patroon voor dit dekentje. Omdat zowel voor mij als voor de ouders het geslacht een verrassing was, koos ik voor neutraal groen.
De groene wol komt van bij Stoffenidee in Gent (Marino Air, kleur 014) en is lekker warm en zacht, het wit en zwart voor de schaapjes zijn restjes uit de kast.

Welkom liefste Arthur.

Feestweek

De voorbije week was het feestweek! Met een dag verschil werden we allebei een jaartje ouder. Voor de nieuwsgierigen onder jullie; 27 zijn we ondertussen! En wat past er beter bij feest dan vlaggetjes. Gemaakt met restjes garen, het blauw kocht ik ooit in de Zeeman, het goud vond ik thuis bij de knutselwol. Voor het patroon ging ik zowat overal ten rade, onder andere in ons breiboek, en hier. En uiteindelijk maakte ik er mijn eigen versie van, die vind je bij 'Handleidingen'.

posted by: Lien

Van uittrekproject tot lapjesdeken

Ik wou graag een lapjesdeken maken maar kwam maar niet tot een bevredigend resultaat. Tot twee keer toe begon ik helemaal opnieuw, tot grote ontsteltenis van de mensen rond mij. Dank trouwens aan diezelfde mensen, om geduldig en telkens opnieuw de uitgetrokken lapjes weer tot bolletje wol te draaien.

Uiteindelijk vond ik het ideale patroon in ‘Ons breiboek’, ik trok nog eens alles uit, en na vele gezellige herfst-en winteravonden had ik dan eindelijk een lapjesdeken! Ik gebruik het vooral als extra dekentje tijdens koude nachten. De wol is een mengeling van restjes uit de kast en kasjmier uit Dumpie’s wolhuis in Gent, mijn favoriete wolwinkel. Een blogpost hierover volgt nog.