De eerste en de laatste wintertrui

Mijn eerste zelfgebreide trui! Ik maakte al enkele kindertruitjes, en ik begon vooral al verschillende keren aan truien voor mezelf. Maar dit is het eerste exemplaar dat ik én afmaakte én nog eens draag ook! Een succesverhaal.

 

Het model komt uit een boekje van de Phildar. Niet onmiddellijk de hipste winkel, maar ze hebben wel vaak leuke modelletjes in hun boekjes staan.
Voor de wol ging ik zoals gewoonlijk naar Dumphie’s Wolhuis. Breien is duur, maar voor de wol van deze trui betaalde ik maar 48 euro. Niet veel toch, voor een super warme trui uit 100% wol? Met dubbele draad en naalden nr. 5 gaat het snel vooruit. Daar kwam nog eens bij dat ik het model kleiner maakte dan dat zij hadden voorzien voor de kleinste maat, want ik kwam al snel tot de vaststelling dat de 34 zoals zij hem maakten voor mij een heel stuk te groot zou zijn. Dit was enerzijds een nadeel, omdat ik had gehoopt eens makkelijk een patroon te kunnen volgen, zonder zelf te moeten rekenen en tellen. Anderzijds was het wel handig omdat er minder gebreid moest worden.

Het grootste werk was dus niet het breien, maar wel het in elkaar zetten. De boord met de knopen en knoopsgaten moest apart gebreid worden, en er dan aangenaaid worden, en bovenaan moesten de twee boorden mooi in elkaar samen komen, dat vroeg toch enkele pogingen om tot een mooi resultaat te komen. Toen alles in elkaar zat bleek dan weer dat de mouwen toch wel een 10 cm te lang waren, die moest ik er dus weer helemaal uithalen en een stuk uittrekken. Je hoort het, de afwerking zorgde voor veel ergernis en uiteindelijk even veel uren werk als het feitelijk breien van de trui. 

 

En dan waren er nog de knopen, ik haalde drie houten knoopjes bij de Veritas, maar raakte ze ergens tijdens het proces kwijt. Dan maar op zoek in de knopendoos van mijn moeder. Ik vond er leren knopen, voor de goede kijker, ze zijn inderdaad alle drie lichtjes verschillend. Het idee was deze er op te zetten tot de gekochte exemplaren tevoorschijn kwamen, maar ik ben er ondertussen zo tevreden van (en het prutsen aan de trui meer dan moe) dat ik denk dat ik ze er gewoon aan laat.

De perfecte trui om de laatste koude dagen door te komen.

Soon on the blog

Zo clean als onze foto's soms zijn, zo'n boeltje is het achter de schermen.
Nog even geduld, de foto's worden nog een beetje opgekuist, maar dan mogen jullie je verwachten aan een nieuwe lading projectjes.

Zwart - wit

De trend van zwart-wit kledij gaat al even mee. En dan springt een mens al eens op de kar. Als ik het draag vragen mensen zich vaak af of hoe het in elkaar zit, is het een rok en een bloes of eerder een kleed? Voor diegenen die hier nieuw zijn en het nog niet weten, af en toe ga ik nogal graag voor de makkelijkste weg: de boel aan elkaar naaien gaat sneller dan wanneer je twee stuks moet afwerken, een kleed it is.

Helemaal zelf kwam ik niet op het idee, ik tekende het patroon in de naailes na op basis van een kleedje in de zomercollectie 2013 van Comptoir des cotonniers.

De witte stof vond ik op een verkoop in Waregem. Het heeft een zijde-achtige look maar is wellicht polyester. Niet de vlotste stof om mee te naaien. Ik ben blij met hoe het valt, maar de stof sprong tijdens het naaien alle kanten op. Lostornen zat er niet in, anders bleven er kleine gaatjes in de stof. Nog een tip voor het naaien in delicate stoffen: altijd een fijnere naald gebruiken, ik gebruik naald nummer 70. Anders heeft de stof neiging tot samentrekken.De zwarte stof heeft een lichte geweven structuur en vond ik bij Stoffenidee in Gent.

 

Atelier Astrid

Morgen opent vriendin Astrid haar retouche winkel 'Atelier Astrid' in Gent.
Om de opening net dat beetje meer te geven vroeg ze wat handwerkcollega's een kleine collectie te koop te stellen.

Mijn mini-collectie: strikjes en bandjes.

            Strikjes op een haarrekker. Omdat strikjes helemaal 'here to stay' zijn.

De hoofdband die vriendin hanne kreeg werd behoorlijk populair bij mijn vriendinnen. Om de productie wat interessant te houden voor mezelf, maakte ik verschillende varianten, elk in een andere soort patentsteek. 

Nog geen plannen op valentijn, kom zeker eens langs! Breng gerust al wat te retoucheren stuks mee en geniet van 10% korting.

Rood mutsje

Deze muts maakte ik als voorbeeld voor een workshop mutsen breien die ik in januari gaf. Het was niet echt mijn bedoeling om er een draagbaar exemplaar voor mezelf van te maken. Toen hij af was, was ik echter zo tevreden van het resultaat dat ik hem meteen uitriep tot mijn favoriete muts voor winter 2015.

De wol kocht ik eigenlijk om er een trui van te maken, een bolletje wol,  Annell Malmedy, samen met een fluffy draadje, zorgen voor het pluizig effect.

Het model komt uit dit boek. Niet echt een boek waar ik onmiddellijk echt weg van was, de meeste modellen zijn me iets te braaf. Maar deze muts vond ik dus nog wel kunnen, het leuke is dat je begint met het breien van de band in kabels. En vandaar brei je dan de bovenkant van de muts in het rond. Zo hoef je niet de hele muts met vier naalden te breien.

De lente in met Veritas

Dit najaar kreeg ik van Veritas de vraag of ik twee truitjes voor hun zomercollectie wou breien. De bedoeling was dat ik met hun collectie garen twee kindertruien zou ontwerpen, breien en de patronen uitschrijven.

Met de Ganzo wol maakte ik een communie-giletje voor meisjes. Het wit met de zilveren spikkel maakt van dit simpel model een feestelijk exemplaar.

Het tweede truitje is een unisex exemplaar. Ik breide hem in het lichtblauw, een mooi lentekleur dat goed past bij zowel jongens als meisjes. Maar je hebt deze Universa wol in een tiental kleuren, je kan er dus alle kanten mee op.

Deze opdracht was een heel karwei. Patronen uitwerken kost heel wat tijd; je moet sowieso soms bepaalde stukken uittrekken en opnieuw beginnen omdat je plots merkt dat je mouw toch een beetje te smal is/ de halsopening te diep/ de boord te veel krult/... Ook het uitschrijven van het patroon is een tijdrovende bezigheid. Breipatronen hebben een specifiek jargon en heel wat afkortingen die je consequent moet gebruiken. Daarnaast komt er veel rekenwerk bij te pas. De som van je afgezette steken moet overeenkomen met het totaal aantal opgezette steken, om maar iets te zeggen.

Maar ondanks het vele werk en de strakke deadline heb ik hier veel plezier aan beleefd, en het is sowieso leuk om al shoppend mijn truitjes in het straatbeeld tegen te komen.

Voor één euro kan je de patronen online kopen op de website van Veritas en zelf aan de slag gaan! Zowel het giletje als de unisex trui zijn vrij eenvoudige patroontjes, wie de basis kent van breien kan met gemak deze stuks breien.

Pennenzak met rendieren

De broer van het metekindje waarover ik in een vorige blogpost sprak houdt ook wel van zelfgemaakte spullen. Op zijn verlanglijstje stond een 'coole' pennenzak waar vlot een geodriehoek in kon.Een pennenzak maken is makkelijk, een stofje vinden dat 'cool' genoeg is voor een 11-jarige bleek al snel de grootste uitdaging.Maar toen was daar een restje uit de kast, ooit bij Miss Tiggr gekocht, mét rendieren, ideaal voor een jongen die in Canada groot wordt. Een rits in één van zijn favoriete kleuren werd gekocht en hop, klaar voor intensief gebruik!

Diegenen die zin hebben in een heerlijk snel projectje kunnen doorklikken naar de werkbeschrijving.